The Bloom and The Blight - Two Gallants album review/recensie

De folk riot Two Gallants keert terug met The Bloom and the Blight 

Two Gallants 

 Two Gallants bestaat uit de twee leden Adam Stephens en Tyson Vogel. De band kan beschreven worden als alternatieve rock, terwijl de muziek ook veel weg heeft van folk invloeden. Op twintig jarige leeftijd gaven ze samen hun eerste optreden onder de aangegeven naam, terwijl ze al sinds hun twaalfde samen muziek maken. De band heeft inmiddels vier albums uitgegeven, met deze de laatste. De band staat actief onder label Saddle Creek, mede bekend door de uiterst populaire muzikant Conor Oberst. De band kreeg veel aandacht onder de pers door een incident tijdens een live optreden. De politie had klachten gekregen en begon zowel de band als de aanwezige fans aan te vallen met tasers. Two Gallants is gegroeid in hun muziek maar blijft door de jaren heen wel traditioneel spelen. De band heeft al veel indruk gemaakt op mensen en blijft groeien onder hun desbetreffende label.

The Bloom and the Blight 

01. Halcyon Days 
02. Song of Songs 
03. My Love Won't Wait 
04. Broken Eyes 
05. Ride Away 
06. Decay 
07. Winter's Youth 
08. Willie 
09. Cradle Pyre 
10. Sunday Souvenirs 

Sfeerbeschrijving en instrumentgebruik 

 Na een lange tijd van anticipatie bracht Two Gallants eindelijk hun nieuwe plaat uit. The Bloom and the Blight zag er ontzettend goed uit in de trailer, waarin ze een nummer speelde met ruige gitaren. Voor de mensen die de muziek van Two Gallants nog niet echt kennen, het duo maakt een mix van woeste, opgedreven folk en meer sentimentele, akoestische tracks. Ik was benieuwd wat de band in petto had met het nieuwe album, want ondanks dat ik vol lof ben over veel werk van de jongens zijn er helaas ook veel tracks die ik een stuk minder pakkend vond. Dit was vooral op een eerder album genaamd What The Toll Tells, terwijl ik het self-entitled albums gewoon steengoed vond. Bloom And The Blight keert terug met zowel akoestische nummers als significant hardere nummers. Grunge-achtige, vettige gitaar lagen ondersteunen de vaak zachtere, voorafgaande folk intro's op hun nummers. Het abnormale drumwerk van Tyson is ook weer in al zijn glorie, zo blijft ook op Bloom And The Blight het ritmische maar vooral ook chaotische en opgevulde drumwerk essentieel. Met nummers als My Love Won't Wait en Winter's Youth weet Two Gallants hun folk magie perfect te combineren met hardere, punk-achtige refreinen. Lyrisch gezien is Two Gallants natuurlijk op zijn beste en al hoewel er nummers op de plaat staan die ik persoonlijk niet heel erg op prijs stel zitten de teksten weer vol sentiment, blues en passie. The Bloom And The Blight is misschien niet helemaal wat ik had verwacht maar desondanks is omhels ik het album graag want ja, het blijft Two Gallants.

Uitblinkende nummers 

 02. Song of Songs 

 Song of Songs is wellicht mijn favoriete nummer van dit album. Het begint met zachte, fragiele gitaarpartijen en na een korte tijd zetten tikkende drum geluiden in. Ook de hoge, schrale maar prachtige stem van Adam zet in. Na een tijd zetten de gitaren harder in met een scherpe, lage en punk-achtige klank. De instrumenten zetten allemaal in na een tijd en het hele nummer lang blijft het hier op rond drijven. Ik vind de melodie van dit nummer prachtig en het kent ook een bridge met een soort digitaal glas geluid.

03. My Love Won't Wait 

My Love Won't Wait begint met blues-achtige zang partijen. Na een haast zenuwachtige en afwachtende zang introductie zetten de gitaren, drums en basgitaar tegelijk keihard in. Dit soort voor een grunge sfeer en ik vind het erg tof hoe ze dit hebben weten te mengen met hun normale folk-invloeden. Al snel vagen de drums weg op de achtergrond en zo ontstaat een mistige, mysterieuze sfeer. Wanneer het refrein aanbreekt zetten de gitaren opnieuw hard in en komt de melodie pas goed tot zijn recht. Dit nummer slaat opgeven moment over in een verdraaide en valse versie van zichzelf, vage echo effecten sieren dit moment verder tot het nummer opgeven moment stil wordt gelegd.

04. Broken Eyes 

 Broken Eyes is een akoestisch nummer, voortbordurend op het G en C akkoord. Het nummer zit qua structuur simpel in elkaar maar heeft wel gewoon de sterke Two Gallants sfeer. Hierdoor vind ik het denk ik ook zo'n goed nummer. Broken Eyes heeft een hoopvolle melodie en spreekt romantisch in zijn tekst. Juist door de simpliciteit en het gebruik van akoestisch gitaarwerk vind ik dit zo'n goed nummer, omdat ze niet het hele album perse helemaal vernieuwend willen hebben.

07. Winter's Youth 

 Winter's Youth opent met meeslepende gitaar tokkels. Warme en melancholische kreten van Adam zetten na een tijdje sterk in. De folk-achtige gitaar tokkels zorgen tevens voor een goede maar lange introductie, want na een tijd zetten de harde grunge gitaren die we van het album kennen al meteen in. Zo ontstaat er een soort explosie van ruige, vettige en bluesy geluiden. Het nummer kent ook goede afwisseling in het drummen en zelfs ijzige maar mooi opgespeelde pianostukken.

Prijs en coverdesign 

 Dit album is voor ongeveer 15-20 euro te krijgen. Op de voorkant zien we de twee bandleden als kinderen samen. Een mooie voorkant die laat zien hoe lang deze band al met elkaar optrekt.

Conclusie 

 Uiteindelijk heb ik wel een beetje gemengde gevoelens over dit album. De nieuwe grunge-geluiden klinken op zich zelf uitstekend maar ze worden ook zo gebruikt dat het bijna de essentie van het album wordt. De prachtige zang van Adam en het goede drumwerk van Tyson weten dit nummer natuurlijk wel over de rand te duwen maar ik had net wat minder hard gewild en toch nog wat meer folk. Eigenlijk vind ik dus persoonlijk dat ze zich teveel hebben laten meeslepen in hun nieuwe stijl. Al hoewel het album natuurlijk ook nummers kent als Broken Eyes en andere tracks die zich wel laten opbouwen door folk. Als je de band nog niet kende dan zou ik niet met dit album beginnen maar met de self-entitled. Ken je de band al wel dan is het natuurlijk vanzelfsprekend dat dit een fijne toevoeging is aan de muziek van de jongens.