Dromerige psychedelic rock met Innerspeaker van Tame Impala
Tame Impala
Tame Impala is een vierledige psychedelische band uit Aüstralie. De band wist Aüstralie te veroveren met hun domerige, harmonische stijl van schrijven en zet zichzelf af tegen oneindige soundscapes en pads met bijzonder catchy en ritmisch verrassende klanken en tempos. De band kent twee albums, namelijk Innerspeaker en Lonerism. Deze twee albums werden beide goed ontvangen. De band bestaat uit Kevin Parker als frontman, Dominic Simper als gitarist, Nick Allbrook als bassist en Jay Watson als drummer en achtergrondzanger.
Innerspeaker
01. It's Not Meant To Be
02. Desire Be Desire Go
03. Alter Ego
04. Lucidity
05. Why Won't You Make Up Your Mind
06. Soltitude Is Bliss
07. Jeremy's Storm
08. Expectation
09. The Bold Arrow Of Time
10. Runaway, Houses, City, Clouds
11. I Don't Really Mind
Sfeerbeschrijving en instrumentgebruik
Tame Impala is een frisse wind voor de psychedelische rock. Lange nummers kom je zelden tegen op Innerspeaker en de nummers zijn goed gevuld. De band weet perfect hun sound te utiliseren tot iets origineels. Warme synths en vette, vieze gitaar slagen sieren dit album en in bijvoorbeeld nummers als Lucidity laat de band zien dat het ook raad weet met meer punk-achtige sounds. Innerspeaker is misschien niet helemaal wat je verwacht van een psychedelisch album maar weet je desondanks meteen mee te slepen naar de dromerige geest van Tame Impala. Zowel voor luisteraars die op zoek zijn naar een rustgevende ethos als mensen die zin hebben in iets met een kick, naar mijn mening weet dit album het in beide gevallen perfect te leveren. Zo lang ken ik de band nog niet maar ik heb al vele malen genoten van hun muziek.
Uitblinkende nummers
1. It's Not Meant To Be
Het album opent met ruis geluiden wanneer al snel melodische, snel aangeslagen en vooral ook wazige gitaar tokkels naar voren komen. Ook zet de bas abrupt in met een zacht maar doordringend geluid. Wanneer de drums ook inzetten met een duidelijke vintage sound is de krachtige intro compleet. Al snel slaat het nummer over wanneer de gitaren wegvagen in de achtergrond en overgaan in een meer ambiance-achtige richting. De zang zet op dit moment ook in, wat soort voor een zweverige en abstracte compositie. De melodie slaat subtiel over in het refrein en glijdt in een meer euforische bijeenkomst van de haast doffe maar krachtige instrumenten. It's Not Meant To Be is een van mijn persoonlijke favorieten op dit album door de bijzonder kunstzinnige manier van melodische constructie. Ambiance, psychedelic en indie lijken elkaar te treffen op een magisch punt. Naar mijn mening werkelijk waar prachtig gedaan.
3. Lucidity
Lucidity zet krachtig in met slepende zang, up-beat en punk-achtige gitaar slagen en een baslijn die goed gebruikt maakt van zowel de hoogste als laagste klanken. Dit nummer kent korte, instrumentale bridges die tevens ook goed dienen als build-up voor het refrein. Het refrein laat zich kenmerken door strakke drums en fantasierijke zang. Het nummer kent tevens nog een prachtige overgang later in het nummer, wanneer de altijd onpeilbare melodieën van Tame Impala overslaan in een melancholisch stuk dat de ziel haast prikt. Lucidity put zijn kracht uit veelzijdigheid en een lekker tempo.
06. Solitude Is Bliss
Solitude Is Bliss begint met een gevoelvolle gitaar riff. Wanneer de drums keihard inzetten ontstaat er een mengsel van punk, indie en psychedelic rock. Dit catchy nummer laat zich afwisselen met een meer loom en soezerig refrein waar vooral de gitaar patronen centraal staan. Wat ze hier met het geluid hebben gedaan is naar mijn mening echt fantastisch. Ook kent het nummer een prachtig gitaarsolo die hand in hand gaat met zachte achtergrond pads en veel instrumenten worden gebruikt om dit lekkere rock nummertje te ondersteunen. Solitude Is Bliss is wellicht het makkelijkste nummer om naar te luisteren op dit album. Zowel de melodie als het tempo liggen goed in het oor en het is lastig deze niet nog eens op te zetten.
07. Jeremy's Storm
Jeremy's Storm vind ik een fantastisch nummer omdat het zoveel verschillende emotie weet bloot te leggen in een rigoureuze, heftige en meeslepende instrumental. Met dit nummer droom je erg fijn weg en ondanks de wat ruige manier van compositie lijkt het toch allemaal perfect samen te werken. Met snijdende gitaren, een vette bas en chaotische drums door gebruik van cymbalen kent dit nummer genoeg opvulling en de distortion die later in het nummer even voorbij komen zijn ook meer dan welkom. Het nummer sluit tevens af met wat zachte, akoestische gitaar klanken.
Prijs en coverdesign
Innerspeaker is te vinden voor een prijs van tien tot dertig euro. Het album voorkant ziet er werkelijk waar prachtig uit met een strakke, blauwe lucht en abstracte kleuren natuur. Ook is er een soort patroon te zien die tot in de achtergrond door strekt voor een typisch psychedelisch effect.
Conclusie
Tame Impala is typisch een band waar je gewoon helemaal verslaafd aan raakt zodra je het een keer opzet. Het is niet eens dat alle nummers nou perse zo ontzettend goed zijn maar meer dat de band altijd iets unieks weet mee te geven in hun nummers. Ik heb ontzettend veel respect voor de band omdat ze de luisteraar altijd weer iets nieuws meegeven en ze hoeven hiervoor niet terug te vallen in cliches of oneindige strijk klanken op de achtergrond. Op nummers als Lucidity en Solitude Is Bliss weet de band de gitaren echt een eigen stem te geven en al hoewel de drums en bas nou niet altijd even innovatief uit de verf komen weten ze de perfecte ondersteuning te geven in haast alle tracks op het album. Er zijn helaas wel een paar nummers die je na een paar minuten misschien uit zet als je er niet van houdt en al hoewel Innerspeaker een nummer van zeven minuten kent zou ik het niet willen beschouwen als een typisch psychedelic rock album. Dit album is toegankelijk voor vele luisteraar en ik moedig dan ook iedereen aan deze een keer te luisteren!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten