Muse
Muse is een Engelse rock band die werd opgericht in Teignmouth, Devon, 1994. De band bestaat uit frontman Matthew Bellamy, Christopher Wolstenholme en Dominic Howard. Muse staat bekend om hun uitstekende live-optredens. Ook heeft de band met hun zes albums veel muziekstijlen weten te mengen. Muse heeft de volgende albums uitgebracht:
Showbiz (1999)
Origin of Symmetry (2001)
Absolution (2003)
Black Holes and Revelations (2006)
The Resistance (2009)
The 2nd Law (2012)
2nd Law
1. "Supremacy" 4:55
2. "Madness" 4:39
3. "Panic Station" 3:03
4. "Prelude" 0:57
5. "Survival" 4:17
6. "Follow Me" 3:51
7. "Animals" 4:23
8. "Explorers" 5:48
9. "Big Freeze" 4:41
10. "Save Me" 5:09
11. "Liquid State" 3:03
12. "The 2nd Law: Unsustainable" 3:47
13. "The 2nd Law: Isolated System" 4:59
Totale lengte: 53:49
Sfeerbeschrijving en instrumentgebruik
De eerste track die vrij werd gegeven voor dat dit album uitkwam was The 2nd Law: Unsustainable, een vrij innovatieve album trailer waarin Muse gitaar effecten gebruikt om het populaire genre Dubstep na te bootsen. Deze alteratie was voor veel fans moeilijk te slikken, zo vonden ze het niet klinken als hun vertrouwde Muse en al meteen was er grote zorgen over dit album. Ook de volgende track die werd gelekt, Madness, viel met zijn zoete pop-klanken niet bij iedereen in de smaak. Nou was ik heel benieuwd naar het nieuwe album, want duidelijk was dat het heel anders zou gaan klinken en persoonlijk vind ik dat nooit heel erg kwalijk--mits het een coherent concept is.. 2nd Law is zeker even wennen, al hoewel het album opent met het heerlijk klassieke, ruige Supremacy waarin Matt opnieuw zijn gitaren compleet laat razen. De over-de-top productie was misschien even wennen maar al snel klonk het mij allemaal fantastisch in de oren.
Ook de fantastische zang komt hier dan ook meteen goed naar voren. Al snel kwam de track Panic Station voorbij, die met een ontzettend eigenwijze bas wel iets weg heeft van Queen. Ook het tikkende ritme en de funky gitaar patronen vond ik erg tof gedaan. Vervolgens kent het album een prachtige, orchestrale overgang naar de track Survival, die veel zullen kennen van de Olympische Spelen 2012. Follow Me is vervolgens een track die zich opnieuw laat inspireren door dromerige Dubstep golven en met bijvoorbeeld Explorers krijgen we ook nog genoeg zachtmoedigheid te zien van de band. The 2nd Law lijkt daarnaast soms ook knipogen te geven naar vorig werk, zo komen bekende riffjes voorbij zoals hun nummer Invincible. The 2nd Law is een erg afwisselend album waar je veel dingen mee kunt, als je echter een orthodox Muse album verwacht (tot hoeverre dat kan) dan kan 2nd Law wel even schikken zijn om momenten.
Uitblinkende nummers
2. "Madness" 4:39
Madness begint met warme Dubstep golven, een pop-achtige computer beat en hoge zang. De claps en groove van de beat doet meteen denken aan een hit nummer en het is dan ook misschien even afzien voor mensen die hier niet van houden. Madness brengt echter een prachtige melodie over en de fragiele, romantische sfeer in de track doet mij elke keer erg goed. Met hoge uithalen lijkt Matt Madness nog meer om te dopen in een echt pop nummer maar met een prachtige passage van intens, hoog gitaarspel en een uitbreiding aan instrumenten is Madness toch een track die genoeg van beide kanten heeft--Al hoewel ik niet echt te spreken ben over de extra opvullingen qua achtergrond stemmen die plots inspringen.
3. "Panic Station" 3:03
Panic Station begint lekker opzwepend met speciale effecten over het drum ritme. Nog meer centraal staat echter de ontzettend zware, pop & slap bas patronen die fantastisch worden ingespeeld. De ondeugende achtergrond melodie zorgt voor een klassieke rock sfeer en de moderne, verstrooide synthesizers die opkomen zorgen voor een origineel concept in Panic Station. Met blaasinstrumenten, multi-laag zang en opnieuw een heerlijk schommelend, jengelend gitaarsolo laat Panic Station zich afsluiten. De melodieuze passages die ook voorbij komen in deze outro vind ik persoonlijk erg tof gedaan. Met 3 minuten is Panic Station misschien niet de langste track maar ik vind het eigenlijk precies goed!
8. "Explorers" 5:48
Met bijna 6 minuten is Explorers een erg lange track. Dit nummer kan beschreven worden als een dromerige nocturne, compleet met bellen, zwoele pads en slepende zang van Matt. De erg hoge, verdoofde bas tonen die in de introductie meespelen hoor je niet vaak en wanneer drums langzaam opkomen in samenwerking met viool begint Explorers zichzelf echt te ontkiemen tot een prachtig concept die qua melodie ontzettend veel weg heeft van een eerder nummer van de band: Invincible. Ik weet niet of dit expres is gedaan maar ik vind dat een super mooi nummer dus Explorers is dan ook een van mijn persoonlijke favorieten van 2nd Law. Explorers laat zich verder progressief opbouwen met telkens meer extensies in melodie en partijen, zo komt er telkens meer zang voorbij en weten instrumenten zoals viool en piano zich telkens meer te innoveren.
10. "Save Me" 5:09
Save Me en Liquid State zijn de enige twee nummers op het album waarin Christopher (de bassist) de zang verzorgt. Zo is Save Me dan ook even wennen met een compleet andere stem. Toch is de sterk dragende stem van Christopher een mooie toevoeging aan het album en ook in Liquid State hoor ik zijn stem graag. Save Me is net als Explorers erg dromerig, violen en tikkende gitaar stukken komen voorbij. Wel is Save Me een stuk minder orkestraal en net iets meer rock. Save Me is vooral in zijn refrein prachtig, zo lijkt de melodie je omhoog te tillen en is de harmonie goed te proeven.
Prijs
€ 14,99 - € 18,99
Coverdesign
Op de voorkant zien we een abstract, kleurrijk iets tot leven komen tegen een zwarte achtergrond. Links bovenin staat het vertrouwde Muse bandlogo en daaronder de album naam: 2nd Law.
Conclusie
Na meerdere keren de plaat geluisterd te hebben is het op zich begrijpelijk waar de fans vandaan komen: De plaat heeft gewoon teveel variatie om bij iedereen in de smaak te vallen. Nu vind ik het persoonlijk onzin dat een album meteen slecht is als het wat meer "commercieel" klinkt, bands moeten zich opgeven moment toch innoveren en dat Muse er voor kiest om Dubstep in zijn tracks te verwerken is ook begrijpelijk: het is echter de moderniteit waarvan ze graag gebruik maken. Daar komt bij dat de plaat ook nog genoeg klassieke Muse tinten heeft: Neem het prachtige Explorers bijvoorbeeld of de track Madness waarin toch echt wel lekkere gitaren voorbij komen. Het is misschien even wennen maar Muse heeft zich opnieuw fantastisch ingezet om iets origineels en energieks neer te zetten. Als je op zoek bent naar een exotisch, veel zijdig rock album dan kan je de plank niet misslaan met 2nd Law van Muse.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten